25:17

Güz

Issız sokaklar, ıslanmış yosun tutmuş kaldırımlar;

Bir çift adım sesine hasret bekler şimdi. 

Siyah beyaz akşamların aydınlığa hasret, soğuk, kahkahasız, yabancı gecelerinde. 

Sabaha gebe sancılar çeker, yalnızlığımız.

Ağırlaştırılmış Esaret

Bir zindan ki;
Hiç penceresi, avlusu, kapısı yok.
Sürekli kavga, gerilim ve çığlık var.
Tek çıkış sözler; içten gelen, yalansız, dürüst,
Kafatası hapishanesinden.

Gri

Gökyüzü mavisinin, denizi öptüğü yerde bekler hayallerim.
Uçan bir serçeye havale ettim; tutsun, getirsin istedim.
Yeşilin sesi, rüzgarın renginde aradım seni.
Bir ben var, elbise gibi giymiş beni.

Abraxas

“Abraxas bilmesi zor tanrıdır. Onun gücü en fazladır; çünkü insanlar onu hiç kavramazlar. İnsanlar güneşin en büyük iyiliğini görür, şeytanın da sınırsız kötülüğünü, ama Abraxas, o görmez; çünkü o, hem iyilik hem de kötülüğün annesi olan tanımlanamaz yaşamın kendisidir.

O kendini boşlukla birleştiren tamlıktır.

O kutsal düğündür;
O aşktır ve aşkın katlidir;
Mukaddes olandır o ve ona ihanet edendir.
Günün en parlak ışığı, deliliğin en derin gecesidir;
Onu görmek körlük demektir;
Onu bilmek hastalık;
Ona tapınmak ölümdür;
Ondan korkmak bilgelik;
Ona karşı durmamak özgürlük demektir.

İşte korkunç Abraxas da böyledir.

G.Jung

Ego'nun ölümü

Büyük bir olay ile karşılaşan ''Ego'' kendini öldürür ve doğum yapar. Yeni doğan öncekinin önemsediği çoğu konuya değer vermez.

Hayat ilerlemeyi sever

Her gece sabahına,

Her hüzün gülüşe,

Her dert çözüme gebe.

Kat ettiğimiz yolumuz, geleceğin umudu olsun.