Tutunamayanlar'ı Bitiremeyenler

Tutunamadık birbirimize, 

Düşerken kendi ördüğümüz duvarlarımızdan.

Aşılamaz sarp kayalar, uçurumlar yarattık; tutku ve ihtirasın gözü karalığında.

İstemenin, arzu etmenin, sevmenin, yetersiz olması ne üzücü.

Ne üzücü, bütün bu ruh halinin sıradanlaşması. 

Rumi

 

Bak, bil ki domuzların önüne inciler serilmez. 

Mücevherden sarraflar anlar ancak, başkası bilmez.

Ne fark eder ki kör insan için elmas da bir camda.

Sana bakan bir kör ise, sakın kendini camdan sanma.

Kendini Kesen Adam

Eski, sevdiğim bir arkadaşımı gördüm yıllar sonra;

Bir binan üstüne çıkmış kendini kesiyordu.

Bağırdım, haykırdım yapma diye. 

Gülümseyerek bana baktı ve kendini kesmeye devam etti.

Aradan zaman geçti, ağlayarak yanıma geldi.

Yaralıyım dedi, bana yardım et.

Yaralarını sardık, eskisi gibi hoş sohbetimize devam ettik.

Bir zaman sonra, aynı binanın çatısında, yine kendini keserken gördüm onu.

Yine bağırdım, ''Dur yapma!'' Gülümseyerek kendini kesmeye devam etti.

Yanıma geldi, ''Yaralıyım'' dedi.

Tedavi ettik, ayaklandı ve tekrar gitti.

Sonra yine kendini kesti, tekrar geldi, gitti, kendini kesti.

Ne gelmeye yüzü ne de geldiğinde bulacağı bir arkadaş bıraktı geride;

Bu sayısız eziyetlerin, çilelerin sonunda.

Tüketti elde avuçta ne varsa.

Benden paydos.

Artık yaptıkları kendini bağlar, herkes yarasını kendi sarsın.

 

Eylül

Dalından kopan yaprakların
Sararan yanlarına yazdım adını.
Sahte bir gülüşten ibarettin oysa.

Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu.

Eylül’dü.

Di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız

Adımlarımızın kısalığı bundandı

Bundandı gözlerimin durgunluğu.

Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan,

Ellerin kadar ıssız,

Sen kadar zamansız molalar veriyordum

Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz.

Eylül’dü.

İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin,

Şimdi yoktu bir anlamı suskunluğun.

Çırılçıplak kalakaldım sessizliğinin orta yerinde.

Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman

En çok sesini aradım.

Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hâlâ.

Gözlerini sildi zaman...

Dedim ya… Eylül’dü.

Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin.

Cemal Süreyya

light

''Aranızda en günahsız olan ilk taşı atsın.''

After Life.

 

“You can’t feel sorry for yourself. You’ve got to keep going.” 

“We’re all screwed up in one way or another. It sort of makes you normal.” 

What is grief?

 “Grief, I’ve learned, is really just love. It’s all the love you want to give, but cannot. All that unspent love gathers up in the corners of your eyes, the lump in your throat, and in that hollow part of your chest. Grief is just love with no place to go.”

― Jamie Anderson